Gemaakt door: Jasper



Doe Maar
was zonder twijfel de meest populaire band ooit in Nederland. In de eerste helft
van de jaren '80 bestormden ze haast constant de hitparades en werden
boegbeelden Ernst Jansz en Henny Vrienten gebombardeerd tot regelrechtige
popiconen. Omdat té veel populariteit en té weinig eigen inbreng in de
organisatie ook niet alles is, besloten de groepsleden in '84 er mee te kappen.
Een op zich vreemde, doch begrijpelijke en vooral unieke beslissing. Want dat is
Doe Maar vooral: uniek. Net zoals de band rond de eeuwwisseling tussendoor kwam
meedelen dat er even een nieuw album kwam, gekoppeld aan enkele concerten,
waarna hiervan een compilatie op CD en DVD zou verschijnen.
Het bleken uiteindelijk platina albums te worden, met opnieuw pareltjes van nummers terwijl die enkele concerten maar liefst 16 uitverkochte mega-evenementen werden. Doe Maar was weer eventjes terug en heel Nederland en België wist ervan en genoot met volle teugen. Ditmaal waren het de groepsleden zelf die voor alles instonden waardoor deze korte come-back erg professioneel, maar vooral mooi en geslaagd overkwam. Alvast veel beter dan het veel te vlugge eerste afscheid van nu al bijna twintig jaar geleden.

Het begin van de nederpop
Na de taferelen rond het eerste album moest na het vertrek van Piet Dekker een vervanger gevonden worden die moest passen in het vernieuwde Doe Maar. Joost Belinfante nam tijdelijk over, maar dit bleek geen permanente oplossing te zijn vermits hij geen vast bandlid wou zijn. Ernst Jansz vond dan een bassist met wie hij in '78 al samenspeelde in de begeleidingsband van Boudewijn de Groot, namelijk Henny Vrienten.
Henny Vrienten schreef in die periode voornaamlijk muziek voor
anderen en nam pas na herhaaldelijk aandringen van Ernst de uitdaging aan. Henny
schreef enkele nieuwe nummers voorhet nieuwe album "Skunk" en Doe Maar kreeg
langzamerhand meer krediet van de muziekliefhebbers en pers. Een veel grotere
platenverkoop bracht dit echter niet teweeg, alhoewel het publiek deze nieuwe
ska muziek meer en meer wist te apprecieren. De eerste single van het nieuwe
album werd Henny's "Sinds 1 dag of 2", dat pas in de hitlijsten verscheen nadat
het een tijd later opnieuw uitgebracht werd onder de naam "32 Jaar".
Op dit moment begon het pas beter te lopen voor de band ; Henny's "32 jaar" was
immers de eerste Doe Maar hit en het album "Skunk" viel nu ook bij het publiek
in de smaak. Het succes van Doe Maar bleef groeien en al vlug werd er werk
gemaakt van het derde album "Doris Day en andere stukken" waarbij drummer Carel
Copier plaats zou maken voor Rene van Collum.
Bij het verschijnen van deze plaat was Doe Maar intussen van een nieuw Nederlandstalig bandje tot oprichter van de nederpop gebombardeerd. De singles werden hits, het nieuwe album verkocht stukken beter dan zijn voorgangers, oude platen begonnen nu pas echt te verkopen en optredens geraakten steeds vlugger uitverkocht. Ook verschenen er nu op televisie Doe Maar specials, clips werden uitgebracht,... En dat terwijl er werk gemaakt werd van het vierde album "4us", dat spijtig genoeg het laatste studioalbum van Doe Maar zou worden. Na de opnames van het album verliet drummer Rene van Collum de band en Jan Pijnenburg verving. Doe Maar mocht in 1983 al 'genieten' van het status van mega-act door één van de headliners te zijn op Pinkpop, het grootste muziekfestival van Nederland.

Het einde kwam nabij
Muzikaal stond Doe Maar sterker dan ooit maar de leden werden alle aandacht van de media zo beu dat op een moment zelfs beslist werd om een soort van informatiestop af te kondigen. Optredens werden afgelast, de pers werd straal genegeerd. Doe Maar wou via dergelijk initiatief - volgens de woorden van Ernst Jansz - het hef terug in eigen handen nemen. Dit bleek echter niet te lukken en Doe Maar werd hoe langer hoe meer een produkt. Deze voorvallen leidden ertoe dat -redelijk onverwacht - de beslissing genomen werd om ermee te kappen. Schokkend voor de echte fans, dat wel, en waarschijnlijk nog schokkender voor de tienduizenden tienermeisjes die hun band eigenlijk zelf kapot gemaakt hadden. Maar het afscheid was een feit : op 14 april 1984 gaf Doe Maar hun afscheidsconcert.
In de Maaspoort in 's-Hertogenbosch nam de band afscheid van haar fans, gesteund door een heleboel gastmuzikanten. Onder hen Herman Brood, Jean Blaute, Het Goede Doel maar ook de oud-Doe Maar leden Piet Dekker, Carel Copier en Rene van Collum. Doe Maar werd uiteindelijk dus 'laat maar' en de band van de nederpop was ten einde. Jan Hendriks, Ernst Jansz, Jan Pijnenburg en Henny Vrienten nemen afscheid van hun publiek. De grootste Nederlandstalige band is verdwenen en het einde van de nederpop lijkt nabij.
Doe Maar het vervolg is .... KLAAR
Het moet rond midden oktober 1999 geweest zijn dat de eerste hardnekkige geruchten over een mogelijke Doe Maar reunie plotseling de kop opstaken. Jarenlang al werd er wel gezegd dat Doe Maar nog eens zou samenkomen (of in het geheim al samengekomen was) maar ditmaal was het toch net iets anders.
Een paar dagen voor november begon werd dan 'officieel' gemeld dat de (ex-) leden een persconferentie zouden geven in het Nationaal Pop Instituut te Amsterdam. Meteen heel Nederland op zijn kop want inderdaad, Doe Maar zou even terugkomen met een nieuw album in april 2000, met twee optredens in de Rotterdamse Ahoy begin mei. Een nooit gezien enthousiasme volgde; de pers juichde Doe Maar weer toe, een officiele page werd groots opgezet en de concerten waren binnen enkele uren uitverkocht. Dit leidde tot een aantal extra concerten maar ook hier weer hetzelfe verhaal ... alles uitverkocht en vele teleurgestelde mensen!

Uiteindelijk zal Doe Maar in 2000 maar liefst 26 concerten verzorgen op verschillende locatie's in Nederland en België. Honderd duizenden bezoekers zullen de meesters van de Nederpop opnieuw de podia zien bestijgen met hun zo alom vertrouwde klassiekers en nieuw materiaal. 14 april 2000 was het immers zover: KLAAR lag in de winkels. Het eerste nieuwe Doe Maar studio album in bijna 20 jaar, verschenen op dezelfde datum als hun afscheidsconcert in 1984.
KLAAR is het resultaat van 5 maanden schrijven en opnemen en leverde uiteindelijk maar liefst 18 nieuwe Doe Maar tracks op. Op 24 maart werden hieruit twee singels op hetzelfde moment uitgebracht. Het zeer aanstekelijk, erg Doe Maar'se en door Ernst Jansz gezongen Watje vergezelde Henny Vrienten's Als niet Als op een nieuwe rit richting hitparade. Doe Maar is weer helemaal terug, pas nu zijn ze helemaal ...............

KLAAR!